یک سال گذشت...

دیگر منتظر نواهای جدیدش نیستیم...

تنها خود را با نواهای پیشین دل خوش می کنیم تا رفتنش را باور نکنیم... .

اما وقتی مناسبتی می آید و می رود و هیچ خبری از او نمی شود به خود نهیب می زنیم که:

نکند به راستی ...؟؟؟

نه... سید ذاکرین حسین -علیه السلام- همچنان در دل های محبان مادرش -سلام الله علیها- زنده است.

هنوز هم در مناسبت ها نواهای اوست که شورمان می بخشد.

هنوز هم شعرهای اوست که حرف های دلمان است.

هنوز هم ... .

آری!

سید زنده است، چون محب امام زمانش-عجل الله تعالی فرجه- بود.

او زنده است، چون نوکر اربابش حسین -علیه السلام- بود.

او زنده است، چون خود را برای اربابانش خالص کرده بود.

او زنده است، چون معنای زندگی را به خوبی یافت.

او زنده است چون... .

در سالگشت پرواز روح بزرگش، با نثار فاتحه ای برایش طلب آمرزش می کنیم. باشد که در روز رستخیز، ما را نیز نزد مادرش شفیع باشد.